Η πρώτη γυναίκα που κερδίζει το «βραβείο Νόμπελ» των μαθηματικών

Η Ιρανή Μάριαμ Μιρζακάνι, καθηγήτρια μαθηματικών στο πανεπιστήμιο του Στάνφορντ, ήταν ανάμεσα στους αποδέκτες του «βραβείου Νόμπελ» των μαθηματικών, όπως ανακοινώθηκε την Τρίτη στο Διεθνές Συνέδριο Μαθηματικών στη Σεούλ. Το μετάλλιο Φιλντς απονέμεται κάθε τέσσερα χρόνια, σε μέχρι και τέσσερις εξέχοντες μαθηματικούς. Από το 1936 μέχρι σήμερα, όλοι οι νικητές ήταν άνδρες.

Η Μιρζακάνι ήταν ήδη γνωστή από το 1995, όταν ήταν και η πρώτη γυναίκα στο Ιράν που πέτυχε το απόλυτο σκορ στη Διεθνή Μαθηματική Ολυμπιάδα. Σήμερα μελετάει τη γεωμετρία αφηρημένων χώρων.

«H πλειονότητα των μαθηματικών δεν θα παράξει ποτέ κάτι τόσο καλό όσο που έκανε η Μιρζακάνι στη διδακτορική της εργασία» δήλωσε o Μπένσον Φαρμπ, μαθηματικός στο πανεπιστήμιο του Σικάγο. «Επιπλέον, μία από τις πρόσφατες εργασίες της για το πως σχετίζεται η δυναμική αφηρημένων επιφανειών με τα τραπέζια του μπιλιάρδου, αποτελεί ίσως το θεώρημα της δεκαετίας» συμπλήρωσε.

Πέρα από τη Μιρζακάνι, το βραβείο Φιλντς απονεμήθηκε επίσης στο Βραζιλιάνο μαθηματικό Αρτούρ Αβίλα του πανεπιστημίου Ντενί Ντιντερό του Παρισίου, για την έρευνα του στα χαοτικά συστήματα, στο Μαντζούλ Μπαργκάβα του πανεπιστημίου του Πρίνστον για τη συνεισφορά του στη θεωρία αριθμών και στο Μάρτιν Χέρερ, ειδικό στις μερικές διαφορικές εξισώσεις από το πανεπιστήμιο του Γουόρικ στο Ηνωμένο Βασίλειο.

Πηγή: TVXS 

Εμένα το παιδί μου θα γίνει σταρ, θέλει δεν θέλει

Κατά χιλιάδες έσπευσαν, για να προλάβουν, οι γονείς ανήλικων παιδιών, να καταθέσουν μια αίτηση μπας και πάρουν τα βλαστάρια τους στο νέο talent show του Antenna ‘’The voice kids’’.

Κάθε, ή σχεδόν κάθε, ελληνική οικογένεια έχει την εντύπωση προφανώς ότι στο σπίτι της κατοικοεδρεύει μια μικρή Μαντόνα ή ένας μικρός Μάικ Τζάκσον, που χάρη στον Άντεννα θα αναδείξει το ταλέντο του, θα γίνει πανελλήνια γνωστό και κυρίως θα λύσει το οικονομικό πρόβλημα της οικογένειας που είναι οξύ τώρα στην κρίση.

Η ευκολία με την οποία η ελληνική οικογένεια ‘’εκπορνεύει’’ τα τέκνα της είναι εντυπωσιακή. Πριν μερικά χρόνια ήταν σαφώς λίγοι οι γονείς που καμάρωναν στις κάμερες των επαρχιακών καλλιστείων για τις κόρες τους που περπατούσαν ημίγυμνες σε αυτοσχέδιες πασαρέλες μπροστά σε πεινασμένα μάτια θαμώνων.

Ο κόσμος εκείνος πολλαπλασιάστηκε και η τηλεόραση νίκησε όλες τις αντιστάσεις. Δημιούργησε την ψευδαίσθηση ότι κάθε σπίτι είναι ένα μικρό εν δυνάμει Χόλιγουντ, ότι στον ήλιο της δημοσιότητας μοίρα έχει ο καθένας. Και πως ο σίγουρος επαγγελματικός προσανατολισμός δεν έχει να κάνει πια με σπουδές, ιδανικά, γνώση, αλλά με το να λες καλά το τελευταίο σουξέ της Πάολα, να κουνάς το χέρι με χάρη σα τη Βανδή, να ντύνεσαι λίγο φτηνούτσικα και να πουλάς τσαχπινιά και ας είσαι μόλις δέκα.

Να μη σε νοιάζει τι θα υποστεί το παιδί μετά ή και κατά τη διάρκεια του talent show, από την ομήγυρη, το σχολικό περιβάλλον, τη γειτονιά. Η αδυναμία του να διαχειριστεί τη δόξα ή την απόρριψη, την υπερέκθεση και την αναγνωρισιμότητα, το πρόσκαιρο σουξέ και την πίκρα αργότερα της λησμονιάς.

Η ελπίδα του να ‘’ξελασπώσουμε’’ όλοι οδηγεί αυτούς τους χιλιάδες να τρέχουν σαν τρελοί να συμπληρώσουν την αίτηση. Το μετά δεν απασχολεί κανέναν. H απώλεια της κανονικότητα της παιδικής ηλικίας, το απότομο μεγάλωμα, η προβληματική συμπεριφορά που θα αναπτύξουν απέναντι σε συνομήλικους και φυσικά μεγαλύτερους, η βίαιη ένταξη τους σε ένα κόσμο ενηλίκων, τα εκατοντάδες παιδιά θαύματα του παγκόσμιου σινεμά που κατέληξαν προβληματικοί ενήλικες.

Αυτά είναι πταίσματα. Ας πάρει το δεκάρι στην επιτροπή και μετά θα σκεφτούμε, αν σκεφτούμε, τι κάνουμε. Οι παλιές μαϊμούδες και αρκούδες που χόρευαν με παραγγελιές στα πανηγύρια και με το καμιτσίκι του αφέντη τους βρήκαν τη μεταμοντέρνα τους συνέχεια. Και χωρίς να χρειαστεί να ψάξει κάνεις στο δάσος πρωταγωνιστή.


Του Γιώργου Τούλα για το parallaximag.gr

Πηγή: Εμένα το παιδί μου θα γίνει σταρ, θέλει δεν θέλει - RAMNOUSIA 

Ada Lovelace: Η γυναίκα που άνοιξε το δρόμο στους υπολογιστές

Η γυναίκα που έμεινε γνωστή στην ιστορία η πρώτη προγραμματίστρια γεννήθηκε το 1815.

Η Ada Lovelace ήταν το μοναδικό παιδί που προέκυψε μετά από το σύντομο και θυελλώδη γάμο του εκκεντρικού ποιητή λόρδου Βύρωνα (Lord George Gordon Byron) με την Annabella Milbanke, η οποία λάτρευε τα μαθηματικά.

Φοβούμενη ότι η κόρη της θα κληρονομούσε την αλλοπρόσαλλη ιδιοσυγκρασία και τον κυκλοθυμικό χαρακτήρα του πατέρα της, η Annabella Milbanke μεγάλωσε την Ada με αυστηρή πειθαρχία και προσήλωση στις επιστήμες, τη λογική και φυσικά… τα μαθηματικά.

Από μικρό παιδί η Ada έδειξε να γοητεύεται από τις μηχανές. Σχεδίαζε ευφάνταστες βάρκες και ιπτάμενες μηχανές ατμού και μελετούσε προσεχτικά τα διαγράμματα των νέων εφευρέσεων της βιομηχανικής επανάστασης, που κατέκλυζαν τα επιστημονικά περιοδικά της εποχής.


Στην ηλικία των 19 ετών παντρεύτηκε έναν αριστοκράτη: τον William King. Όταν το 1838 εκείνος έγινε ο Κόμης του Lovelace, η σύζυγός του έγινε Κόμισσα: η Κόμισσα του Lovelace, τίτλος από τον οποίο προέκυψε και το όνομα με το οποίο έγινε γνωστή ευρέως.

Το ζευγάρι απέκτησε μαζί τρία παιδιά, όπως αναφέρεται στο βιβλίο με τίτλο "APassionforScience: StoriesofDiscoveryandInvention", αποσπάσματα του οποίου γύρω από τη βιογραφία της Lovelace δημοσιεύτηκαν στην ιστοσελίδα findingada.com.

Το 1833 η μέντορας της Ada, η επιστήμονας και πολυμαθής Mary Sommerville, τη σύστησε στον Charles Babbage, διάσημο καθηγητή μαθηματικών.

Οι δυο τους έγιναν στενοί φίλοι και η φιλία τους κράτησε πολλά χρόνια. Ο Babbage περιέγραφε την Ada ως "μια μάγισσα που έχει ρίξει το ξόρκι της στις αφηρημένες επιστήμες, τις οποίες έχει συλλάβει με τρόπο που λίγες αρσενικές διάνοιες θα μπορούσαν να έχουν πετύχει" ή πιο περιληπτικά ως "τη μάγισσα των αριθμών".
Η Αναλυτική Μηχανή

Η Lovelace έδειξε ιδιαίτερο ενδιαφέρον για τα σχέδια του Babbage να κατασκευάσει μια εξαιρετικά πολύπλοκη συσκευή, την οποία αποκαλούσε "Αναλυτική Μηχανή", η οποία μπορεί να μην κατασκευάστηκε ποτέ, όμως η σχεδίασή της είχε όλα τα απαραίτητα στοιχεία ενός σύγχρονου υπολογιστή.

Το 1842 η Lovelace μετέφρασε ένα μικρό άρθρο του ιταλού μαθηματικού Luigi Menabrea, το οποίο περιέγραφε την Αναλυτική Μηχανή και το έστειλε στον Babbage, με τον οποίο είχε πυκνή αλληλογραφία. "Αυτός την ενθάρρυνε να γράψει παράλληλα με τη μετάφραση του άρθρου και τα δικά της σχόλια, πράγμα που και έκανε τριπλασιάζοντας την έκταση του άρθρου. Εκτός από τις προβλέψεις της ότι μια παρόμοια μηχανή στο εγγύς μέλλον θα μπορούσε όχι μόνο να επιλύει μαθηματικά προβλήματα, αλλά και να συνθέτει πολύπλοκη μουσική και να παράγει γραφικά, στο άρθρο περιέλαβε κι ένα "σχέδιο" σχετικά με το πώς η Αναλυτική Μηχανή θα μπορούσε να υπολογίζει αριθμούς Μπερνούλι (Bernoulli numbers). Αυτό ακριβώς το "σχέδιο" θεωρείται από τους ιστορικούς το πρώτο πρόγραμμα υπολογιστή. Το άρθρο δημοσιεύτηκε το 1843" αναφέρει η Wikipedia.

Η εργασία της ήταν τόσο πλήρης και ολοκληρωμένη που η Lovelace θεωρείται ως η πρώτη προγραμματίστρια.

Η Ada Lovelace πέθανε από καρκίνο στην ηλικία των 36 ετών, λίγα χρόνια μετά τη δημοσίευση της εργασίας της "Sketch of the Analytical Engine, with Notes from the Translator".

Η Αναλυτική Μηχανή παρέμενε ένα όραμα, μέχρι που οι σημειώσεις της ενέπνευσαν τον Alan Turing –ο οποίος θεωρείται ως ο "πατέρας της επιστήμης των υπολογιστών"- να εργαστεί επάνω στους πρώτους σύγχρονους υπολογιστές τη δεκαετία του 1940.

Πηγή

Λιλή Ζωγράφου: Oι μάζες φοβούνται τη λευτεριά...

[...] Οι μάζες φοβούνται τη λευτεριά. Απεγνωσμένα ψάχνουν (όταν όλα έχουν καταρρεύσει) για έναν καινούργιο θεό ή τον εκπρόσωπό του που θα τους την στερήσει, αλλά που στην πραγματικότητα θα τις απαλλάξει από την ευθύνη του εαυτού τους.

[...] Πόσες φορές βρέθηκε ο άνθρωπος κοντά στην υποψία ότι δεν είναι οι θεοί που πρέπει ν αλλάξουν αλλά το σύστημα;

[...] Μία κοινή πίστη σώζει πάντα τις μάζες από την ανυπόφορη μοναξιά του ατόμου. Αλλά όσο δύσκολο είναι να τις ενώσεις κάτω από μια καινούργια προοδευτική ιδέα, τόσο εύκολο είναι να τις συνδέσεις μ ένα κοινό μίσος. Εναντίον ποιανού; Μα η μετριότητα βλέπει γύρω της τόσους εχθρούς!

Γι αυτό η μάζα είναι πρόθυμη να υποστηρίξει μια θεότητα ή μια εξουσία που υπόσχεται το διωγμό της αδικίας και την αποκατάσταση της ισότητας. Το κακό είναι πως δεν ελέγχει ποιος της τα υπόσχεται όλα τούτα. Της αρκεί η πλάνη πως οι πάντες θα ισοπεδωθούν στο ανάστημα της δικής της μετριότητας. Και πως και οι άλλοι θα στερηθούν εκείνο που η ίδια φοβάται: την ελευθερία να ψηλώσουν.

[...] Οι μάζες εκπαιδευμένες να είναι άτολμες και δορυφορικές, καθηλώνονται ανίκανες και ν’ αντικρίσουν ακόμα το κενό. Ειδικά διαμορφωμένες έτσι, περιμένουν, προσφέροντας με την ανημποριά τους, το πρόσχημα. Αυτή είναι η στιγμή του καπάτσου ή αλλιώς του ηγέτη. Όταν οι παλιοί θεοί αποσύρονται, οι θρόνοι αναζητούν διάδοχο. Και μ ένα καλό χειρισμό ή δίχως καν χειρισμό, σχεδόν κάθε άχρηστο σακί κόκαλα μπορεί ν αναρριχηθεί στην άδεια θέση!…

Πηγή

Η μικρή ποδοσφαιρού!

H Katelyn Penner δεν έχει κλείσει ακόμα τα 12 χρόνια της κι όμως μπορεί να κάνει 5.000 γκελ χωρίς να της πέσει η μπάλα στο έδαφος και μάλιστα όλα αυτά σε μόλις 50 λεπτά!

"Έχει πλάκα και σε βοηθάει να αποτραβήξεις το μυαλό σου από άλλα πράγματα", δήλωσε λίγο μετά το video που ανέβασε ο πατέρας της στο youtube με τα κατορθώματά της. 

Το όνειρό της είναι να αγωνιστεί στην εθνική ομάδα γυναικών των ΗΠΑ.

 

Πηγή